نویسنده : دکتر سید عباس پورهاشمی

چکیده : پس از تشكيل «دولت - ملت‏» به شكل امروزى و شكل‏گيرى روابط ميان دولت‏ها براساس همكارى‏هاى بين‏المللى، رهيافت‏هاى متفاوتى براى اين همكارى‏هاى متقابل ارايه شده است. نظام دوقطبى پس از جنگ جهانى دوم و دوران جنگ سرد، رهيافتى از تعامل ميان كشورها ايجاد كرده بود كه امروزه از آن به عنوان يك «مانع‏» در همگرايى وراى اين دو قطب نام برده مى‏شود. عدم توفيق نظام دو قطبى و شكست‏بلوك شرق، راه را براى دستيابى به يك فضاى تك‏قطبى فراهم ساخت; ضمن آن كه اين آرزو را نيز در بسيارى از كشورها كه قبلا در درون اين دو قطب قرار داشتند، پرورش داد كه مى‏توانند در فضايى مناسب‏تر به يك «همگرايى و همسويى منطقه‏اى‏» دست پيدا كنند. از اين رو، ميل به ايجاد سازمان‏ها و ارگان‏هاى منطقه‏اى براى اين همگرايى پس از فروپاشى شوروى و پايان جنگ سرد، افزايش يافت. در ميان تلاش‏هاى گوناگون دولت‏ها، براى ايجاد همگرايى منطقه‏اى، تلاش براى تشكيل «اتحاديه اروپا» از اهميت‏خاص برخوردار است. علاوه بر ابعاد سياسى و روابط بين‏المللى، در قالب جامعه‏شناسى سياسى و از نظر ابعاد فرهنگى و زمينه‏هاى فرهنگى براى ايجاد اين اتحاديه، قابل مطالعه است. شناخت زمينه‏هاى فرهنگى و تاريخى و حتى سياسى اتحاديه اروپا، به درك عميق‏تر در تعاملات به اين اتحاديه كمك شايانى مى‏كند. ادامه مطلب ....